خصوصیات ذاتی که نیروهای ایرانی در انجام این کارهای ویژه دارند فراتر از سایرین است. دیگران فوق العاده آسیب پذیرند. اما نیروهای ما مثل خلبانهای ما هستند که ژن بخصوصی دارند. این همان «ژن ایرانی بودن» است.
خصوصیات ذاتی که نیروهای ایرانی در انجام این کارهای ویژه دارند فراتر از سایرین است. دیگران فوق العاده آسیب پذیرند. اما نیروهای ما مثل خلبانهای ما هستند که ژن بخصوصی دارند. این همان «ژن ایرانی بودن» است.
شهید یارمراد کوهوند در وصینامهاش نوشت: پیکر مرا در مسجد دفن کنید. قبل از دفن پیکرم را به محل ببرید و در مسجد قمر بنی هاشم بگذارید زیرا من این مسجد را خیلی دوست داشتم و همیشه در این مسجد آرامش داشتم.
شب عملیات گفت: خدای نکرده اگر یکی از شما نسبت به جنگ کوتاهی کند، به خدا قسم در آن دنیا یقه او را خواهم گرفت و اجازه نخواهم داد که از زیر مسئولیت جنگ شانه خالی کنید.
شهید نعیمی در وصیتنامهاش نوشت: به خودسازی مشغول شوید. توبه را برای زمان پیری نگذارید. فرصت را غنیمت شمارید. وقت طلاست؛ از ساعت، روز، ماه و سال استفاده کنید. نگذارید این عمر عزیز به هدر رود.
مادر شهید مدافع حرم حامد بافنده رضایت خود را برای تدفین پسرش در شهر رفسنجان اعلام کرد.
ما در چند ردیف در آسایشگاه میخوابیدیم که یک ردیف زیر پنجره بود. البته عراقیها نسبت به این ردیف پنجره خیلی حساس بودند. اگر سرباز عراقی میآمد، زیر پنجره را خیلی دقت میکرد که کسی تکان میخورد یا نه.
وقتی دفن انجام گرفت و مراسم به پایان رسید و اطراف مزار شهید آرام تر شد خانمی جلو آمد و سئوال کرد این شهید کیست و چه مسئولیتی در جبهه داشته است؟
سیدمحمدمهدی یوسفی استاد دانشگاهی است که برای دفاع از آرمانش به سوریه رفت؛ با تکفیریها جنگید، مجروح شد و با 90 ترکش در بدنش به ایران بازگشت و حالا 18 ماه از جانبازیاش میگذرد.